به گزارش خبر۲۴،دکتر منیر البرش، مدیرکل وزارت بهداشت غزه در واکنش به اظهارات گیدئون سعر، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی درباره «اهدای جمعی کلیه» در اسرائیل و بازتاب بینالمللی آن، اعلام کرد که اینگونه روایتها نمیتواند واقعیتهای پنهان را نادیده بگیرد.به نقل از سایت فلسطین آنلاین؛ سعر پیشتر مدعی شده بود که «دو هزار اهداکننده کلیه از اسرائیل، بزرگترین اهدای کلیه در تاریخ را رقم زدهاند؛ اقدامی انسانی که مبتنی بر ایثار و همبستگی است»، و از اینکه کتاب رکوردهای گینس سرانجام این رویداد را به رسمیت شناخته، ابراز خرسندی کرده بود.اما البرش در یادداشتی که در صفحه فیسبوک خود منتشر کرد، تأکید نمود که رژیم اشغالگر امروز خود را بهعنوان الگویی انسانی و پیشرفته در اهدای اعضای بدن به جهان معرفی میکند، در حالی که از پاسخ به پرسش اساسی طفره میرود: این تعداد زیاد کلیه از کجا آمده است؟او افزود، همان رژیمی که سالها پیکر شهدای فلسطینی را در بازداشت نگه میدارد، اکنون به ارقام «اهدای» بیسابقه افتخار میکند.مدیرکل وزارت بهداشت غزه با طرح این پرسش که «آیا رژیم اشغالگر یکشبه به سخاوتمندترین دولت جهان تبدیل شده است؟ یا اینکه بدنهای خاموشی وجود دارند که نامی از آنها در مراسمها برده نمیشود؟» تأکید کرد این موضوع صرفاً یک روایت احساسی نیست، بلکه بر پایه شهادتهای پزشکی مستند است؛ از جمله پیکر شهدایی که بدون برخی اعضای بدن، و بدون هیچ گزارش کالبدشکافی یا توضیح پزشکی، حقوقی و اخلاقی، به خانوادههایشان تحویل داده شدهاند.
-
اندازه متن
+
البرش تصریح کرد وزارت بهداشت غزه مواردی را مستند کرده است که در آنها پیکرهایی پس از مدتها نگهداری، بدون کلیه به خانوادهها تحویل داده شدهاند، بیآنکه حقی برای پرسش یا پیگیری وجود داشته باشد؛ امری که به گفته او، مصداق جنایتی علیه کرامت انسانی و حرمت جسم انسان پس از مرگ است.وی تأکید کرد: «فلسطینیها نه مخالف علم پزشکی هستند، نه مخالف اهدای عضو و نه مخالف نجات جان انسانها؛ اما ما با تبدیل ارزشهای انسانی به ابزار تبلیغاتی و با سوءاستفاده از بدن فلسطینیها _چه زنده و چه شهید_ برای ساختن یک “دستاورد” نمایشی که در جهان تشویق میشود، مخالفیم، در حالی که حقیقت دفن میگردد.»مدیرکل وزارت بهداشت غزه در پایان گفت: «وقتی شفافیت از بین میرود، نظارت بینالمللی ممنوع میشود و بهجای روشنسازی منابع، فقط اعداد و رکوردها جشن گرفته میشود، تردید به حقی مشروع و مطالبه پاسخگویی به یک وظیفه اخلاقی و حقوقی تبدیل میشود.»او تأکید کرد آنچه امروز لازم است، ثبت یک رکورد جدید نیست، بلکه یک تحقیق بینالمللی مستقل است که بهروشنی پاسخ دهد: این اعضا از کجا آمدهاند؟ چه کسانی اجازه دادند؟ چه کسانی سکوت کردند؟ و چرا این سکوت با اعداد و جشنها پاداش داده میشود؟
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟