-
اندازه متن
+
به گزارش خبر۲۴،در یکی از نمونههای ملموس از نابرابریهای نوظهور در بازار کار، دادههای رسمی اداره آمار فدرال آلمان نشان میدهد که در سال ۲۰۲۵ حدود یک میلیون و ۹۰۰ هزار نفر از افراد دارای تحصیلات عالی در این کشور در معرض خطر فقر قرار داشتند؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۲ حدود ۳۵۰ هزار نفر افزایش یافته است. این آمار از سوی دفتر آمار آلمان و در پاسخ به درخواست حزب ائتلاف زارا واگنکنشت منتشر شده است و نشان میدهد که حتی فارغالتحصیلان دانشگاهها، موسسات آموزش عالی و آکادمیهای حرفهای هم در یافتن مشاغل با درآمد مناسب ناکام ماندهاند
بر اساس دادههای رسمی، در سال ۲۰۲۵ حدود ۲۱.۰۴ میلیون نفر در آلمان دارای مدرک تحصیلات عالی بودهاند که نسبت به ۱۹.۴۱ میلیون نفر در ۲۰۲۲ افزایش یافته است، اما با وجود این افزایش تعداد مدارک تحصیلی، نرخ بیکاری در میان تحصیلکردگان نیز از ۲.۲ درصد در ۲۰۲۲ به ۳.۳ درصد در ۲۰۲۵ رسیده است؛ نشانهای از اینکه بخش قابلتوجهی از تحصیلکردگان موفق به یافتن اشتغال با دستمزد مناسب نشدهاند.طبق تعریف رسمی اتحادیه اروپا و دفتر آمار آلمان، فردی که درآمدش کمتر از ۶۰ درصدِ میانگین درآمد ملی باشد، در «خطر فقر» قرار دارد. در سال ۲۰۲۵ این حد برای یک فرد مجرد حدود ۱۴۴۶ یورو در ماه برآورد شده است.
این روند نگرانیهای گستردهای درباره توانایی بازار کار آلمان برای جذب نیروی تحصیلکرده ایجاد کرده است. رهبر حزب ائتلاف زارا واگنکنشت در واکنش به این آمارها گفته است که «کاهش و فقر اکنون همه سطوح تحصیلی را در بر میگیرد» و از سیاستگذاران خواست تا با احیای اقتصاد و ایجاد فرصتهای واقعی شغلی، تحرک اجتماعی و اشتغال با دستمزد مناسب را ممکن سازند.این دادهها در زمینهای منتشر شدهاند که آمار کلی دیگری نیز نشان میدهد بیش از ۲۱ درصد از جمعیت کل آلمان معادل حدود ۱۷ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۵ در معرض خطر فقر یا محرومیت اجتماعی بودهاند، وضعیتی که نسبت به سالهای اخیر افزایشی یا ثابت بوده و بخشهای مختلف جمعیت را تحت تأثیر قرار داده است.تحلیلگران اقتصادی اعتقاد دارند که ترکیبی از عوامل مانند افزایش هزینههای زندگی و انرژی، رشد تعداد تحصیلکردگان، تغییرات در ساختار بازار کار و عدم تطابق بین مهارتها و تقاضای بازار، باعث شده است تا حتی بخشهایی از جامعه که قبلاً تصور میشد کمترین خطر اقتصادی را دارند، اکنون با چالشهای جدی مواجه شوند. این وضعیت میتواند پیامدهای گستردهای برای تقاضای داخلی، هزینههای اجتماعی و سیاستهای اشتغالزایی دولت داشته باشد، چرا که افزایش خطر فقر میان تحصیلکردگان میتواند به کاهش مصرف، افزایش نیاز به حمایتهای اجتماعی و فشار بر نظام رفاهی منجر شود.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟