باتلاق جدیدی به نام ” محاصره دریایی”

به گزارش خبر ۲۴؛ فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا (سنتکام) اعلام داشته است که نیروهای تحت امر این نهاد از تاریخ ۱۳ آوریل، ساعت ۱۰ صبح به وقت شرق آمریکا، اجرای محاصره تمامی ترددهای دریایی به مقصد بنادر ایران و خروج از آنها را آغاز خواهند کرد. این اقدام بر اساس دستور مستقیم رئیس‌جمهور ایالات متحده صورت می‌پذیرد. این محاصره به‌صورت یکسان علیه کشتی‌های تمامی کشورهایی اعمال می‌شود که قصد ورود به بنادر و مناطق ساحلی ایران یا خروج از آنها را داشته باشند. دامنه این محاصره شامل تمامی بنادر ایران در خلیج فارس و دریای عمان می‌گردد. با این حال، نیروهای آمریکایی تصریح کرده‌اند که مانعی برای آزادی تردد کشتی‌هایی که صرفاً از تنگه هرمز عبور می‌کنند و مقصد نهایی آنها بنادر غیرایرانی است، ایجاد نخواهند کرد. تحلیل راهبردی بعد حقوقی و بین‌المللی: اعلام محاصره دریایی توسط فرماندهی مرکزی آمریکا، در صورت اجرا، می‌تواند نقض آشکار حقوق بین‌الملل دریاها (از جمله کنوانسیون ملل متحد در مورد حقوق دریاها – UNCLOS) و اصل آزادی کشتیرانی تلقی شود. چنین اقدامی بدون صدور قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل، اقدامی یک‌جانبه و مصداق اعمال زور در روابط بین‌المللی است. بعد اقتصادی – انرژی: محاصره بنادر ایران به ویژه در خلیج فارس و دریای عمان، مستقیماً بر صادرات نفت، میعانات گازی و کالاهای اساسی ورودی به ایران تأثیر خواهد گذاشت. این اقدام می‌تواند موجب شوک در بازارهای جهانی انرژی، افزایش قیمت نفت و اختلال در زنجیره تأمین منطقه‌ای گردد. بعد سیاسی – امنیتی: تشدید تنش‌های نظامی در آب‌های راهبردی خلیج فارس، احتمال درگیری مستقیم میان نیروهای آمریکایی و ایرانی را افزایش می‌دهد. همچنین واکنش احتمالی ایران نظیر مسدودسازی کامل تنگه هرمز می‌تواند به بحرانی گسترده با ابعاد جهانی منجر شود. جمع‌بندی: بیانیه فرماندهی مرکزی آمریکا گامی بی‌سابقه در تشدید محاصره اقتصادی و نظامی علیه ایران است که از مرزهای تحریم‌های سنتی فراتر می‌رود. هرچند سنتکام تلاش کرده با استثنا قائل شدن برای ترانزیت سایر کشورها از تنگه هرمز، از وقوع درگیری تمام‌عیار جلوگیری کند، اما این اقدام عملاً منطقه را به آستانه رویارویی مستقیم نزدیک می‌سازد. موفقیت یا شکست این محاصره به واکنش ایران، موضعگیری جامعه بین‌المللی (به ویژه چین، روسیه و اتحادیه اروپا) و همچنین توانایی آمریکا در اجرای پایدار آن بستگی دارد.