به گزارش خبر ۲۴؛ اخبار ضد و نقیض زیادی با پیوستهای ویدئویی درباره جدایی شارجه از امارات متحده عربی در شبکه های اجتماعی از جمله ایکس و فیسبوک منتشر شدهاند. «احمد سیف الدین» نویسنده و تحلیلگر عرب در گزارشی در تارنمای «خاص عن مصر» با اشاره به افزایش انتشار اینگونه اخبار ضد و نقیض از ابتدای سال ۲۰۲۶ نوشته است: گمانهزنیهایی در مورد اختلافات داخلی در امارات متحده عربی وجود دارد.
این تحلیلگر به نقل از روزنامه «تایمز اسلام آباد» آورده است: در میانه تنشهای ژئوپلیتیکی گستردهتر، روایتِ احتمالِ جدایی شارجه به منظور تشکیل یک جمهوری مستقل – با وجود عدم تأیید رسمی موثق- قوت گرفته است.
به نوشته سیف الدین، تحلیل تارنمای «راستی آزمایی جهانی» (Global Fact Checking) از اختلافات سیاسی واقعی در درون امارات متحده عربی به ویژه در مورد عادیسازی روابط با اسرائیل و گسترش ائتلافهای بینالمللی حکایت دارد اما این تحلیل در عین حال مدعی شده که روایت احتمال جدایی شارجه، تا حد زیادی ریشه در انتشار اطلاعات نادرست دارد.
این تحلیلگر اشاره کرد: شارجه نزدیک به ۳.۳ درصد مساحت امارات متحده عربی را تشکیل می دهد و پیوند اقتصادی با دیگر امارتهای این کشور دارد. قانون اساسی امارات متحده عربی با صراحت هرگونه جداییطلبی را ممنوع کرده و تمرکز و کنترل نظامی بر نیروهای مسلح تضمین میکند که هرگونه اقدام یکجانبه به سمت استقلالطلبی با مقاومت فوری نهادی در امارات متحده عربی روبهرو خواهد شد.
به نوشته سیف الدین، مقامات شارجه درباره ویدئوهای پیوست شده به اخبار ضد ونقیض مبنی بر احتمال جدایی این امارت تصریح کردهاند که این ویدئوها – که آتشسوزیها را به تصویر میکشند – گمراهکننده هستند. به گفته دفتر رسانهای دولت شارجه، این ویدئوها حوادث عادی مانند آتشسوزیها را نشان میدهند که به هیچ ناآرامی سیاسی ربطی ندارند. ادعاها مبنی بر اینکه شیخ «سلطان بن محمد القاسمی» حاکم شارجه اعلام استقلال خواهد کرد نیز بیاساس خوانده شده است و هیچ بیانیه رسمی یا مدرک معتبری برای تأیید این ادعاها وجود ندارد.
* اختلافات و گسل های سیاسی و فرهنگی
اما سیف الدین در عین حال بر وجود گسل ها و اختلافات سیاسی و فرهنگی در درون امارات متحده عربی تاکید کرد و نوشت که اخبار ضد و نقیض درباره احتمال جدایی شارجه مبتنی بر اختلافات داخلی واقعی در امارات متحده عربی است.
این تحلیلگر افزود: شارجه هویت اسلامی محافظهکارانه خود از جمله ممنوعیت شدید مشروبات الکلی و تأکید قوی بر میراث فرهنگی را حفظ کرده است. این رویکرد شارجه در تضاد با رویکرد «جهانشهری» امارتهای ابوظبی و دبی است.
وی تصریح کرد: تنشها بین امارت شارجه با امارتهای ابوظبی و دبی به ویژه در برداشتهای سیاست خارجی مشهود است زیرا رهبری امارت شارجه مواضعی در طرفداری از ملت فلسطین ابراز کرده و افکار عمومی در برخی از مناطق امارات متحده عربی همچنان نسبت به عادیسازی روابط با اسرائیل تحت توافقنامه سازش موسوم به «ابراهیم» به دیده شک و تردید مینگرد. منتقدان در منطقه نیز، گسترش روابط با اسرائیل را زیر سوال بردهاند.
به نوشته این تحلیلگر، برخی تحولات منطقهای و داخلی از جمله استقرار سامانههای پدافندی اسرائیل در درون امارات متحده عربی و عملیات امنیتی و برخی بازداشتها در داخل این کشور، به اخبار ضد و نقیض و روایتهای شایع شده مبنی بر احتمال جدایی شارجه از امارات متحده عربی دامن زده است.
* نامه آتشین حاکم شارجه به محمد بن زاید
از سوی دیگر، تارنمای «امارات لیکس» در هشتم مارس سال ۲۰۲۱ میلادی از اختلافات ریشهای بین امارتها و نابرابریهای اجتماعی در بین آنها و نامه آتشین «سلطان بن محمد القاسمی» حاکم شارجه به «محمد بن زاید» ولیعهد وقت ابوظبی و رئیس کنونی امارات متحده عربی و اعضای شورای عالی فدرال این کشور پرده برداشت. القاسمی در این نامه به شدت از عادی سازی روابط ابوظبی با تل آویو انتقاد کرده و یکجانبهگرایی محمد بن زاید را زیرسوال برده بود.
امارات لیکس آن زمان به نقل از منابع موثق خود بدون ذکر نام نوشت که القاسمی در این نامه اعتراض خود را به سیاست خارجی کلی امارات متحده عربی تکرار کرد.
این منابع افزودند که القاسمی در این نامه بار دیگر اعتراض خود را نسبت به توافق عادیسازی روابط با اسرائیل که امارات بدون مشورت با اعضای شورای عالی فدرال این کشور امضا کرد، اعلام داشت.
به نوشته تارنمای امارات لیکس، بر اساس این نامه، القاسمی خشم خود را از جایگاه بد امارات متحده عربی به دلیل مشارکت در عادیسازی روابط و ادامه مشارکت در جنگها و مداخلات خارجی، ابراز کرد.
به گفته این منابع، القاسمی در این نامه ضمن مخالفت با عادی سازی روابط با اسرائیل، از سکوت محمد بن زاید درقبال اهانت تل آویو به امارات متحده عربی انتقاد کرد زیرا مقامات اسرائیلی آن زمان در جریان کنفرانس مطبوعاتی «محمد آل خاجه» سفیر امارات در تل آویو و «روون ریولین» رئیس وقت رژیم صهیونیستی، از قرار دادن پرچم امارات در محل خودداری کرده بودند.
این منابع گفتند که حاکم شارجه در نامه خود بر رد عادیسازی روابط با اسرائیل و لزوم واکنش امارات به این اهانت تأکید کرده و هشدار داده بود که سکوت ابوظبی در مورد این اهانت، امارت شارجه را به مسیر جدایی از امارتهای دیگر و اعلام استقلال از امارات متحده عربی سوق خواهد داد.
به نوشته امارات لیکس، این وضعیت نشان دهنده شدت اختلافات داخلی بین حاکمان امارات و عدم وحدت آنها در تصمیمات سیاسی است.
* تکروی بن زاید و توزیع ناعادلانه ثروت در بین امارتها
امارات لیکس در گزارش خود در هشتم مارس ۲۰۲۱ افزود: محمد بن زاید حاکم بالفعل امارات محسوب میشود و در واقع او تنها تصمیمگیرنده در تدوین سیاستها است که بدون در نظر گرفتن اعضای شورای عالی فدرال به عنوان بالاترین نهاد اجرایی در امارات متحده عربی، انجام میشود.
به نوشته این تارنما، شکایتهای روز افزون حاکمان سایر امارتها ناشی از کنترل یکجانبه بن زاید بر کشور امارات متحده عربی و به حاشیه راندن آنها توسط وی وجود دارد. این امر به ویژه در برنامههای سیاست خارجی محمد بن زاید مشهود است.
این سایت افزود: عدم توازن و نابرابری در زمینه توسعه میان هفت امارت، ناکامی خاندان زاید، حجم فساد آنها و تمرکز ثروت و منابع کشور در دستان آنها، اکثریت مردم را از اقتصاد پررونقی که آنها آن را تبلیغ می کنند، محروم کرده است. در حالی که خاندان زاید تصویر روشنی از امارات به عنوان سرزمین خوشبختی ترسیم میکنند، در واقعیت، این کشور به عدم توازن در توزیع ثروت بین هفت امارت و فقدان عدالت اجتماعی دچار است. این نابرابری به شدت در شرایط شهروندان پنج امارت شمالی شامل راس الخیمه، شارجه، عجمان، فجیره و ام القوین خود را نشان داده است.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟