به گزارش خبر ۲۴ حجتالاسلام دکتر احمد رهدار طی یادداشتی نوشت:
شعار جمهوری اسلامی برخلاف دیگرجنبشهای چندسده اخیر درجهان اسلام وحتی کل گسترده جهان، ملی نبوده بلکه شعار جهانی بوده است؛ بهاینمعنا که غایت طلبش عزل یا سقوط شاه نبود بلکه برانداختن استکبار جهانی از کل سرزمینها بوده است که کل استکبار جهانی نیز برای براندازی این جریان، طرحها وفتنههایی را به انجام رسانیده است که دراین تحلیل فقط به فتنهها و شورشها پرداخته میشود،وگرنه طرحهای براندازانه استکبارعلیه جمهوری اسلامی ایران بیش از اینها است.
از این پروژهها و فتنههای براندازی، جنگ تحمیلی هشتساله، جنگ نیابتی منطقهای، جنگ نرم و آشوبهای اجتماعی و فتنههای متعدد را میتوان نام برد. دفاع مقدس ۱۲ روزه با این تمهید آغاز شد که یک حمله خارجی اگر درکنار اعتراض و شورش داخلی قرار گیرد میتواند نظام را ساقط کند اما ایران برخلاف برخی ازکشورها دارای ملت است.ایرانیان کهنترین و ریشهدارترین ملتها و تمدنهای شرقی رادارند که هرگزمنقطع نشده است. این جنگ واتفاقات آن موجب انسجام اجتماعی بیشتر شد. حالا اسرائیلی که روی ۷۰ درصد از شکاف اجتماعی و ۳۰درصد یورش خود حساب باز کرده بود، به این فکرافتادچگونه۷۰درصدی را برای حمله آینده فعال کند که درجنگ۱۲ روزه عملا محقق نشد. در جامعهشناسی سیاسی، چه نظری و چه تجربه تاریخی، عجیب نیست که ببینیم کشوری بهصورت کنترلشده اجازه دهد شورشهایی راه بیفتد تا به اهدافی دست یابد. وقتی فشار اجتماعی زیاد باشد قبل از دخالت نیروی خارجی، خود کشور سوپاپ اطمینان درست میکند و افقهایی را کنترلشده درجامعه باز میکندکه این مساله شواهدتاریخی وعینی دارد چون درهمین شورشهای اخیر (برخلاف فتنه ۱۴۰۱) که دستگیریها گسترده بود، اینبار افراد دقیق و شناختهشدهای دستگیر میشوند و دستگیریها نیاز به غربالگری ندارد. همچنین از دیگر مویدات این سناریو، پلیس فتااست که بر فضای مجازی تسلط کامل دارد. طبق سناریوی دیگری میتوان اینطور تلقی کرد که شورشهای اخیر طبیعی بوده و نه مهندسی شده. مردم به نقطه جوش رسیدند و دست آمریکا و اسرائیل درکار نبوده اما دشمن از یک جا به بعد میخواست از آب گل آلود ماهی بگیرد.درجمعبندی نهایی احتمالا دشمن اینبار در تهران طمعی ندارد، با این تحلیل که چون جنگ اصلی در دفاع ۱۲ روزه متمرکز بر تهران بود، مردم از سویی ناامنی و از دیگر سو، ناجوانمردی اسرائیل را درک کردند.اخبارجنایات ددمنشانه آنها درغزه به این دریافت ضریب داد. در فتنهها و شورشها دشمنان معمولا بر پایتختها انگشت میگذارند. این معنای دقیق سیاسی دارد. در قرآن، فتح یعنی گرفتن مرکز سیاسی دشمن مانند فتح مکه وخیبر اما درباره جنگهای دیگر واژه نصررا بهکارمیبرد.با توجه به اینکه ضریب همراهی مردم با نظام درشهرستانها ازاول هم بالا بوده وهمچنین ملت به نحوحداکثریبه اینجمعبندی سیاسی رسیدهاند که بر مبنای آن دریافتند که اعتراض حق مااست امانباید دشمن بتواند از این قضیه سوءاستفاده و موجسواری کند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟