به گزارش خبر۲۴،چند ماه پیش، مقامات دو سوی اقیانوس اطلس امیدوار بودند که اتحاد غرب را نجات دادهاند. اما امروز، کشورهایی که جنگ سرد را بُردند، دیگر اتحاد سابق را ندارند.والاستریت ژورنال روز یکشنبه به بررسی تهدیدات اخیر ترامپ علیه گرینلند پرداخت. به نوشته رسانه آمریکایی، تهدید ترامپ برای اعمال تعرفه بر متحدان اروپایی که در مقابل تصرف قلمرو دانمارکی گرینلند توسط ایالات متحده مقاومت میکنند، دو حوزه تنش فرا آتلانتیکی، تجارت و امنیت، را در هم آمیخته و اتحادیه را میتواند در عمیقترین بحران خود در طول بیش از ۷۰ سال گذشته فروببرد.ترامپ در تروثسوشال نوشت: «صلح جهانی در خطر است!» و گفت که چین و روسیه گرینلند را تصرف خواهند کرد، مگر اینکه ایالات متحده این کار را بکند.او به کشورهای اروپایی عضو پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به دلیل اعزام پرسنل نظامی به این منطقه، حمله کرد و گفت که تنها ایالات متحده میتواند امنیت این جزیره را تأمین کند. سپس تهدید به افزایش تدریجی تعرفهها کرد، تا زمانی که این اعضای ناتو با مالکیت ایالات متحده بر گرینلند موافقت کنند.ناتو علاوه بر زیرساختهای نظامی خود، به اعتماد و انسجام سیاسی متکی است. این باور که ایالات متحده عمیقاً متعهد به متحدان اروپایی خود است و در صورت حمله از آنها دفاع خواهد کرد، پایههای اعتبار ناتو و قدرت بازدارندگی آن در برابر دیگران بوده است.اکنون آن اعتماد و تعهد بهشدت زیر سؤال رفته است. ژنرال بازنشسته ارتش و سفیر سابق آمریکا در ناتو داگ لوت گفت: «سازمان زنده خواهد ماند، اما اعتماد، چسبی که آن را برای بیش از ۷۵ سال نگه داشته، خرد شده است، بنابراین مؤثر نخواهد بود.»
-
اندازه متن
+
رهبران اروپایی اکنون در جستجوی پاسخی هستند و میان ترس از تحریک بیشتر ترامپ و عزم برای ترسیم یک خط قرمز درباره گرینلند گرفتار شدهاند.برخی کشورها میخواهند به ترامپ نشان دهند که فشار او پیامدهایی نیز برای ایالات متحده خواهد داشت، مانند به خطر انداختن توافق تجاری حاصل شده با اتحادیه اروپا در تابستان گذشته که از جنگ تجاری جلوگیری کرد.برخی مقامات به دنبال راههایی هستند که بتوانند پاسخ تجاری سختتری بدهند، در حالی که رهبران دیگر امیدوارند با برقراری ارتباط پشت پرده با مقامات دولت، این مجادلهها را به پایان برسانند.کشورهای اروپایی در سال گذشته علیرغم نگرانیهای عمیق در مورد مدیریت ترامپ در قبال تجارت، جنگ روسیه و اوکراین و به طور کلی در قبال روابط فراآتلانتیکی، از انتقاد از او خودداری کردهاند. راهبُرد آنها معاملهای بود که امنیت را به قیمت فدا کردن منافع اقتصادی خریداری میکرد.به نوشته روزنامه آمریکایی، آنها سعی کردهاند با چاپلوسی و اظهار فرمانبرداری، ترامپ را مدیریت کنند، مانند زمانی که دبیرکل ناتو مارک روته تابستان گذشته او را «بابا» خطاب کرد. اما اروپاییها اکنون بیشازپیش نگراناند که نمایشهای ستایش و وفاداری کارساز نیست.
بیشتر دولتهای اروپایی میترسند که یک شکاف تمامعیار میتواند به اعلام پایان ناتو توسط ترامپ منجر شود، مسئلهای که آنها را مجبور میکند بدون آمریکا اتحاد نظامی خود را بسازند، چالشی پرهزینه برای کشورهایی که با رشد اقتصادی معمولاً پایین و فشارهای ناشی از شرایط مالی دستوپنجه نرم میکنند.اوایل سال گذشته، حملات کلامی و تغییرات ناگهانی سیاست از سوی کاخ سفید، این حس را تقویت کرد که ایالات متحده در حال پشت کردن به ائتلاف فراآتلانتیکی است که واشنگتن پس از جنگ جهانی دوم ساخت. واشنگتن به دموکراسیهای اروپایی در مورد مهاجرت و آزادی بیان حمله کرد، در حالی که تهدید به اعمال تعرفههای سنگین بر کالاهای اروپایی میکرد.به نظر میرسید روابط تابستان گذشته پس از تلاشهای طاقتفرسای اروپاییها برای متقاعد کردن ترامپ بهبود یابد. در ماه ژوئن، او پس از پذیرش افزایش هزینههای دفاعی توسط اروپاییها، به ادامه کار ناتو رضایت داد و زمانی که هشت رهبر اروپایی در ماه آگوست از یک جلسه کاخ سفید با ترامپ خارج شدند، تا حدی خوشبین بودند که روابط فرا آتلانتیکی تثبیت شده است.اما این امر دوام نیاورد. اعتماد بین اروپا و آمریکا زمانی که طرح صلح آمریکا برای اوکراین مطرح شد، ضربه دیگری خورد. سپس راهبرد جدید امنیت ملی کاخ سفید در ماه دسامبر نیز بار دیگر متحدان اروپایی را هدف قرار داد.
اروپاییها سالها استدلال کردهاند که اگرچه آنها به اندازه ایالات متحده برای تسلیحات هزینه نمیکنند، اما همواره در کنار آن ایستادهاند و از منافع غرب دفاع کردهاند.تنها باری که ناتو ماده دفاع مشترک، معروف به ماده ۵، را فعال کرد، برای حمایت از ایالات متحده پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود. در افغانستان، دانمارک بالاترین نرخ تلفات سرانه را در بین تمام کشورهای ناتو، از جمله ایالات متحده، متحمل شد.اکنون، این دولت اساساً گفته است که تلاشهای گذشته بر تفکر کنونی آمریکا تأثیر نمیگذارد. جی.دی. ونس، معاون رئیسجمهور، اخیراً به فاکس نیوز گفت: «فقط به این دلیل که ۲۵ سال پیش کار هوشمندانهای انجام دادی، به این معنا نیست که الان نمیتوانی کار احمقانهای انجام دهی.»ترامپ بارها و بارها آمادگی ایالات متحده برای پایبندی به ماده ۵ را زیر سؤال برده است. در طول کمپین انتخاباتی مجددش در سال ۲۰۲۴، ترامپ گفت که روسیه را تشویق خواهد کرد تا با متحدانی که به اهداف بودجهای دست نمییابند، «هر کاری که دلش میخواهد بکند.»پیش از اجلاس ناتو در ژوئن گذشته، وقتی از او پرسیده شد که آیا به پیمان پایبند است، ترامپ پاسخ داد: «به تعریف شما بستگی دارد. تعاریف متعددی از ماده ۵ وجود دارد.» هفته گذشته، او در تروثسوشال نوشت: «شک دارم اگر ما واقعاً به آنها نیاز داشتیم، ناتو در کنار ما باشد.»
درخواست ترامپ برای مالکیت گرینلند به ویژه برای اروپاییها گیجکننده است، زیرا از نظر آنها و بسیاری از آمریکاییها، این مسئله بر خلاف موضوعات مورد مناقشه پیشین مانند بودجه نظامی اروپا، فاقد پایه و اساس منطقی است.در مورد گرینلند، تقریباً هیچ کشوری در اروپا از ترامپ حمایت نمیکند. حتی حامی انگلیسی او نیجل فاراژ روز شنبه تهدید تعرفهای ترامپ را مورد انتقاد قرار داد و گفت: «ما همیشه با دولت ایالات متحده موافق نیستیم و در این مورد قطعاً موافق نیستیم.»دانمارک گفته است از افزایش حضور نظامی ایالات متحده در گرینلند استقبال میکند و تلاش کرده تا مذاکراتی در مورد همکاری آغاز کند. اما کپنهاگ و دولت گرینلند تأکید کردهاند که این جزیره برای فروش نیست.نخستوزیر دانمارک مته فردریکسن هشدار داده است که الحاق اجباری قلمرو یک متحد توسط ایالات متحده به معنای پایان ناتو خواهد بود. کشورهای عمده اروپایی از دانمارک حمایت کرده و گفتهاند تنها دانمارکیها و گرینلندیها میتوانند آینده گرینلند را تعیین کنند.
ناتو پیش از این نیز تنشهای جدی داخلی را پشت سر گذاشته است، مانند بحران سوئز در سال ۱۹۵۶، زمانی که ایالات متحده، انگلیس و فرانسه را مجبور کرد حمله خود به مصر را متوقف کنند و حمله ایالات متحده به عراق در سال ۲۰۰۳ که فرانسه و آلمان با آن مخالف بودند.سخنگوی اسبق ناتو اوانا لونگسکو در این باره گفت اگرچه آن لحظات برای اتحادیه دشوار بود، اما استقامت کرد. با این حال او افزود: «اما اکنون لحظه بسیار خطرناکی به نظر میرسد. لحظهای که قبلاً نمونهاش را ندیدهایم.»
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟