-
اندازه متن
+
به گزارش خبر۲۴،این روزها، لابهلای شلوغی تیترهای جنجالی خبرهایی هست که بیسروصدا اما عمیق امید را دوباره به جریان میاندازد. خبرهایی از جنس برف که زمین را زنده میکند، از نوع جان گرفتن چرخهای اقتصاد آن هم از مدل نفتیاش و از روشن شدن چراغ مساجد سوخته تا قبل از ماه رمضان. این گزارش روایت همین خبرهاست که یادآوری میکنند زندگی همیشه راههای تازهای برای ادامه دادن بلد است.
وقتی برف میبارد موج امید بیشتر و عمیقتر میشود
از صبح دیروز هوا جور دیگری بود، نه فقط سردتر بلکه ساکتتر، اولین دانههای برف که آرام روی زمین نشستند معلوم شد این بار قرار نیست که این دانههای سفید ننشسته روی زمین آب شوند حالا نوبت سپیدی است، موج جدید بارشها از دیروز آغاز شده اما اینبار آسمان بارش شدیدتر برف را انتخاب کرده نعمتی که آرام میآید، بیصدا مینشیند و عمیق اثر میگذارد.برف ذخیرهای برای آینده است، آرامآرام آب میشود، در دل زمین نفوذ میکند و سفرههای زیرزمینی را جان میدهد. برای سدها، برای رودخانهها و برای کشاورزی سال آینده برف یعنی امیدی ماندگارتر از یک بارش کوتاه. کشاورزان خوب میدانند برفی که امروز مینشیند فردا با حوصله زمین را سیراب میکند.در روستاها برف همیشه نشانه صبر بوده، صبری که بهار را در دل خود پنهان کرده است. وقتی کوهها سفیدپوش میشوند یعنی منابع آبی نفس تازه میکنند و سدهایی که ماهها با اضطراب به مقدار آبشان نگاه میکردیم، فرصت بازیابی پیدا میکنند. برف آرام است اما حسابشده است چون نه سیلاب میآورد و نه هدر میرود.
این آغاز بارشها فقط تغییر هوا نیست بلکه شروع دوباره اعتماد به فصلهاست.
افزایش تولید نفت، رکوردی که از دل تحریمها بیرون آمد
درست وقتی خیلیها فکر میکردند موتور اقتصاد دیگر توانی برای شتاب گرفتن ندارد، خبر رسید تولید نفت و میعانات ایران از مرز پنج میلیون بشکه در روز عبور کرده است، رکوردی که بعد از انقلاب سابقه نداشته. این عدد فقط یک آمار خشک و خالی نیست بلکه پشتش سالها تلاش، سرمایه انسانی، تجربه و ایستادگی برابر تحریمهای ظالمانه خوابیده است.صنعت نفت همیشه ویترین توان فنی و مدیریتی کشور بوده و هست، در سالهایی که تحریمها یکییکی پیچیدهتر شدند خیلیها تصور میکردند این صنعت آرامآرام فرسوده میشود، اما حالا آمارها چیز دیگری میگویند. افزایش تولید یعنی زیر ساختها هنوز زندهاند، یعنی دانش فنی بومی شده، یعنی متخصصانی که ماندهاند و کار کردهاند، الان نتیجه تلاششان را میبینند.اثر این تحولات فقط در وزارت نفت نمیماند چون وقتی تولید بالا میرود، صادرات جان میگیرد، درآمدهای ارزی تقویت میشود و دست دولت برای برنامهریزی بازتر میشود. افزایش تولید نفت و میعانات میتواند به ثبات بیشتر در بازار ارز کمک کند، پروژههای عمرانی را دوباره روی ریل بیندازد و فشار روی بودجه را کمتر کند.
از طرف دیگر، این خبر پیام مهمی برای بازارهای جهانی دارد و آن این است که ایران هنوز بازیگر جدی انرژی است آن هم در دنیایی که امنیت انرژی تبدیل به دغدغه اصلی کشورها شده، چنین ظرفیتی یک امتیاز استراتژیک محسوب میشود و این یعنی قدرت چانهزنی بیشتر و دیده شدن در معادلات بزرگتر.شاید مردم در زندگی روزمرهشان فوراً اثر این رکورد را لمس نکنند اما اقتصاد شبیه یک زنجیره است. وقتی حلقههای بالادستی قوی شوند، دیر یا زود موجش به پایین هم میرسد.
مساجد دوباره جان میگیرند آن هم پیش از رمضان
فردا یکشنبه شروع یک بازگشت است. بازسازی مساجدی که در جریان اغتشاشات آسیب دیدند از فردا آغاز میشود. مسجدهایی که برای خیلیها فقط یک ساختمان نیستند خاطرهاند، پناهاند، نقطه اتصال آدمها با هم و با خدا هستند.در محلههایی که شیشهها شکست و دیوارها آسیب دید، حالا دوباره صدای کار میآید صدای مرمت، صدای آجر روی آجر گذاشتن، صدای بازسازی اما چیزی فراتر از همان بنای قبلی. هدف این است که بیشتر این مساجد به ماه رمضان برسند ماهی که مسجد باید زندهتر از همیشه باشد.نکته امیدبخش ماجرا اینجاست که بعضی از این مساجد و آستانهای مقدس فقط قرار نیست ترمیم شوند بلکه قرار است گسترش پیدا کنند، یعنی از دل آسیب، توسعه بیرون بیاید. این یعنی نگاه فقط جبرانی نیست بلکه نگاه آیندهنگر است.
مسجد همیشه در فرهنگ ما نقش اجتماعی داشته یعنی محل همدلی، کمک، آموزش و آرامش بوده است. بازسازی سریع این فضاها یعنی بازگرداندن تپش قلب به محلههای شهرمان. وقتی چراغ مسجد روشن باشد خیلی چیزها خود به خود سر جای شان قرار میگیرند. این خبر، پیام روشنی دارد و آن این است که تخریب ماندگار نیست. آنچه میماند اراده برای ساختن است. اینکه پیش از رمضان دوباره درهای مسجدها باز شود یعنی جامعه میخواهد با امید وارد سال جدید شود.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟