دو نوع بشر!

به گزارش خبر ۲۴؛ درمقابل،درهمین بازه زمانی،درباره ایران شاهدورودمستقیم دونالد ترامپ به صحنه بودیم‌؛آن هم نه صرفادرمقام اظهارنظر، بلکه به‌عنوان محرک. تلاش وافری صورت گرفت تااعتراضات به اغتشاشات کشانده شودوپس ازآن نیز تهدیدها ادامه یافت. پرسش اصلی این است که اهداف دنبال‌شده از پیشبرد این استانداردهای دوگانه چیست و افق پیش‌رو را چگونه باید دید؟
مسأله استانداردهای دوگانه، موضوع تازه‌ای نیست. امروز حتی بسیاری از دولتمردان اروپایی نیز به این واقعیت اذعان می‌کنند که در جهان با استانداردهای دوگانه مواجهیم‌؛ چه در حوزه حقوق بشر، چه در قبال اغتشاشات، چه در نحوه برخورد با اعتراضات و حتی در عرصه حقوق بین‌الملل. در واقع، گویی ما در دو جهان متفاوت زندگی می‌کنیم، نه یک جهان واحد‌؛ در بخشی از دنیا یک استاندارد حاکم است و در بخشی دیگر، استانداردهایی کاملا متفاوت.
اتفاقی که در مینیاپولیس رخ داد، از این منظر بسیار عبرت‌آموز بود‌؛ چراکه درفاصله‌ای کوتاه پس از اعتراضات و اغتشاشات ایران اتفاق افتاد و نوع مواجهه دولت‌ها با این رویدادها، به‌همراه شیوه عملکرد معترضان یا آنچه اغتشاشگران نامیده می‌شوند، به‌وضوح قابل مقایسه است. در آمریکا، درقضایای اخیر،تخریب به آن معنامشاهده نشدوصرفا با اعتراضات روبه‌رو بودیم، در حالی که درایران،توسط افرادی که درخیابان‌هاحضورداشتند،شدیدترین خشونت‌های ممکن رقم خورد.این نکته‌ بسیارمهم است.
نکته دیگر آن است که دولت آمریکا به‌صراحت تهدید کرده ارتش را به صحنه بیاورد، درحالی که درکشور ما هرگز ارتش وارد میدان نشد. نکته بسیار مهم‌تر این که اگر به اعتراضات و اغتشاشات سال‌های گذشته در کشورهای اروپایی و آمریکا نگاه کنیم، حتی یک نیروی انتظامی یا امنیتی کشته نشده است‌؛حتی یک نفر. این درحالی است که در دوسه روز اعتراضات ایران، صدها مأمور انتظامی و امنیتی به شهادت رسیدند‌؛ نه یک نفر، بلکه صدها نفر.
این واقعیت نشان می‌دهد که معترضان در غرب به‌خوبی می‌دانند اگرحتی به یک نیروی پلیس نزدیک شوندیابخواهند اندکی خشونت علیه پلیس به‌کار ببرند، بلافاصله با شدیدترین برخورد،حتی تیراندازی مستقیم، مواجه می‌شوند. درحالی که در ایران، در همین مدت کوتاه، صدها نیروی پلیس به شهادت رسیدند و این خود نکته‌ای بسیار اساسی است. درنهایت، غرب براساس منافع خود عمل می‌کند‌؛ اگر منافعش ایجاب کند، با عملکرد اغتشاشگران در یک کشور به یک شکل برخورد می‌کند و در کشوری دیگر به شکلی متفاوت. این استانداردهای دوگانه به‌روشنی نشان می‌دهد که گویا در جهان امروز با دو نوع بشر، دو نوع حقوق بین‌الملل و دو نوع حقوق مردم مواجه هستیم‌؛ واقعیتی تأسف‌بار که نمی‌توان آن را نادیده گرفت.