دلنوشته جوان کرد ترکیه‌ای برای امام خامنه‌ای

به گزارش خبر۲۴،در پی تهدید دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا علیه مقام معظم رهبری ملتهای مختلف منطقه واکنش های زیادی از خود نشان داده و به طرف آمریکایی یادآور شدند که تبعیت و حب مقام معظم رهبری تنها محدود به ایران نبوده بلکه در سرتاسر منطقه جریان دارد.

محمد آزاد، کردی از سرزمین ترکیه یکی از این افراد است که دلنوشته ای برای مقام معظم رهبری منتشر کرده است.

​محمد آزاد
​ای صدای آزادیِ پابرهنگان زمین، مستضعفان، مطرودان و کسانی که حقشان غصب گشته است. تویی آن ستاره ثریایی که در تاریک‌ترین لحظاتِ محاصره زمین توسط شیاطین، طلوع کردی… و تویی نامِ یک عرفان بزرگ، عشق، مبارزه و مسئولیت که در میان هیاهوی این دوران مدرن، همچون دم مسیحایی.
​ای شهید زنده.
ای برادرِ امام.

​ما مبارزه «انسان ۲۵۰ ساله» را با تو درک کردیم. انقلاب محمدِ نبی، تنهاییِ علی و پیام حسین را در تو تماشا کردیم.
​ای رهبر آزادی…
با قرن‌ها مظلومیت، با حقوقی غصب شده، با وجودی انکار شده، با کشتزارهایی که تباه شده، با اموالی که به تاراج رفته، با خانه‌هایی که بر سر ساکنانش ویران شده، با زبانی ممنوع و با بیگانگی از خویشتن، برایت می‌نویسم.

​من یک کُرد هستم.
​من که با زبانِ نوح – که در کوه جودیِ کردستان، آن خاستگاه بشریت، لنگر انداخت – و با تنهاییِ علی، وارث نوح، می‌نویسم. به عصمت زهرا سوگند می‌خورم که هم کشتی و هم ساحل ما تو خواهی بود.

​نظریه‌های مدرنیته، راه‌های استعمار معنوی را بر ما کردها می‌گشایند. آن‌ها اصالت و احساسات ما را به فراتر از مرزهای تنگِ ماده برده و به گردابی ناخودآگاه می‌کشانند. همان‌طور که محمد اقبال گفت: این حال، ما را از خدا به سوی خاک می‌کشاند.

و ما را دست یاریگری لازم است؛ با دستان محمدِ نبی، امام علی و حسین… تا اینگونه با عزت، شرف، آگاهی، دانش، حرکت، فریاد، آزادی و اراده، جایگاه خود را در تاریخ بازستانیم.
​می‌دانم که جوامع سازنده شرق بزرگ، مادها، پارس‌ها و پارت‌ها هستند. از این سه خانواده، مادها (کردها) نه از نظر تاریخی، نه فرهنگی و نه احساسی، از پارس‌ها جدا نیستند. اما امروز فرزندان ماد می‌میرند، در سرزمین خود رانده می‌شوند و در معرض قتل‌عام قرار می‌گیرند.

​ای علیِ زمان؛
کردها می‌میرند. کردها رانده می‌شوند. کردها قتل‌عام می‌شوند. گوش‌های کردها در انتظار واژه‌های آزادی است که از لب‌ها جاری شود.
​وعده‌های آزادیِ «شیطان بزرگ» برای ما همچون وسوسه‌های شیطان است. و سفره این شیطان، اگرچه پر و پیمان و چون رنگین‌کمان، رنگارنگ به نظر می‌رسد، اما حاوی زهر است. باز هم به خدا سوگند می‌خورم که سفره متواضعانه علی برای ما کافی است؛ چرا که در آن سفره، آزادی نهفته است.

​ای روحی که با رهبری‌ات همه مؤمنان را شادمان می‌کنی؛ کردها را به آن سفره متواضعانه اما سرشار از آزادی و عزت فراخوانید، تا در آن سفره از دستان «شهید چمرانِ کرد» نعمت‌ها تناول کنند.
​می‌خواهیم در نوروزی آزادی، با شعار «لبیک یا علی» به سپیده صبح سلام کنیم.
​غریبی آماده به فرمان شما