-
اندازه متن
+
به گزارش خبر ۲۴؛ تحلیل مستندات نشان میدهد که فعالیتهای جفری اپستین، سرمایهدار آمریکایی و قاچاقچی جنسی کودکان احتمالاً بخشی از یک عملیات پیچیده توسط سرویسهای اطلاعاتی، بهویژه موساد برای به دام انداختن و کنترل نخبگان سیاسی، علمی و اقتصادی جهان غرب بوده است.برای درک واقعی نقش اپستین، باید فراتر از تخلفات شخصی او برویم و به ساختار گستردهتر کنترل نخبگان نگاهی بیندازیم؛ ساختاری که در طول تاریخ فعال بوده و همچنان ادامه دارد.
جفری اپستین که بود؟
جفری اپستین سرمایهدار آمریکایی است که نامش را ابتدا به عنوان یک مدیر مالی ثروتمند بر سر زبانها انداخت اما او در واقع ادارهکننده شبکهای برای سوءاستفاده جنسی از دختران نوجوان زیر سن قانونی بود. اپستین در سال ۲۰۰۸ به جرم فحشا با افراد زیر سن قانونی محکوم شد اما به ناگهان آزاد شد و در سال ۲۰۱۹ دوباره به اتهام قاچاق جنسی در سطح فدرال دستگیر گردید. در آنچه از اسناد اپستین افشا شده ادعا میشود او متهم به قاچاق جنسی و آزار بیش از ۱۰۰ قربانی زیر سن قانونی بود و با افراد قدرتمند مانند سیاستمداران، سلبریتیها و میلیاردرها روابط نزدیکی داشت. شواهد حاکی از آن است که پروژه اپستین در اصل امنیتی است و او ارتباطاتی با سیا و موساد داشته اما دستگاههای حاکمیتی ایالات متحده و رسانههای جریان اصلی در تلاشند تنها ابعاد جنسی این پرونده را برجستهسازی کرده و این بخشها از پرونده او را کمرنگ جلوه دهند. اسناد افشا شده ادعا میکنند اپستین از جزیره خصوصیاش در ویرجین آمریکا برای مهمانیهای مشکوک استفاده میکرد. در سال ۲۰۰۸، به جرم سوءاستفاده از دختران نوجوان محکوم شد، اما با توافقی مخفیانه تنها ۱۳ ماه در زندان ماند. در سال ۲۰۱۹، دوباره دستگیر و روانه زندان شد و منتظر محاکمهای بود که میتوانست به اسرار افشای رابطهاش با بسیاری از بزرگان عالم سیاست از جمله دونالد ترامپ منجر شود.اما ناگهان اعلام شد که جسدش در یکی از سلولهای زندانی در نیویورک پیدا شده است. مقامهای رسمی مدعی شدهاند که او خودکشی کرده؛ روایتی که به دلیل ارتباطات اپستین با اصحاب قدرت و ثروت هرگز مورد باور عموم قرار نگرفت.
اپستین اطلاعات حساسی از افراد مشهوری مانند بیل کلینتون، ترامپ، شاهزاده اندرو و بیل گیتس داشت، و بسیاری باور دارند مرگ او برای جلوگیری از افشاگریهای دادگاهی بود.در ماههای گذشته شواهد بسیار زیادی پیدا شده که نشان میدهد اپستین روابط گستردهای هم با اسرائیل داشته و حتی گفته میشود یکی از عوامل موساد بوده است.
شبکه اپستین
برای فهمیدن چرایی پیوند اپستین با موساد، باید به عقب و به نقش «گیلین ماکسول»، نزدیکترین شریک اپستین نگاه کرد.گیلین دختر «رابرت ماکسول»، غول رسانهای بریتانیا بود که پس از مرگش فاش شد یکی از مهمترین داراییهای اطلاعاتی اسرائیل بوده است.رابرت ماکسول که تشییع جنازهای در سطح یک قهرمان در اسرائیل برایش برگزار شد، متخصص عملیاتهای نفوذ و پولشویی بود. آری بن-مناشه، افسر سابق اطلاعاتی اسرائیل، صراحتاً فاش کرده است که اپستین و گیلین ماکسول ادامه دهنده راه رابرت ماکسول بودند و یک «تله عسل» بزرگ را برای موساد مدیریت میکردند تا از نخبگان غربی باجگیری کرده و آنها را تحت کنترل درآورند. تله عسل (یا به انگلیسی honey trap / honey trapping) یکی از قدیمیترین و شناختهشدهترین روشهای جاسوسی است که در آن از رابطه عاطفی یا جنسی برای به دام انداختن و کنترل یک فرد هدف استفاده میشود.اپستین با خرید جزیرهای اختصاصی و عمارتهای مجلل، فضایی را ایجاد کرد که در آن قدرتمندترین مردان جهان از جمله رؤسای جمهور، شاهزادگان و دانشمندان برجسته جهان غرب در موقعیتهای غیراخلاقی قرار میگرفتند.اسناد دادگاه و شهادت قربانیانی چون «ماریا فارمر» تأکید میکند که تمام این املاک مجهز به پیشرفتهترین سیستمهای فیلمبرداری مخفی بودند. این تصاویر، صرفاً برای لذت شخصی نبودند بلکه هدف از آنها به دست آوردن اسنادی بود تا بعدها بتوان از آنها به عنوان ابزاری برای کنترل افراد هدف استفاده کرد. در دنیای سیاست، داشتن فیلمی از یک سناتور یا دانشمند در حال ارتکاب جرم، به معنای مالکیت مطلق بر اراده و تصمیمات اوست.
ابهامات مالی و «گروه مگا»
ثروت اپستین یکی از بزرگترین معماهای این پرونده است. او که از دانشگاه اخراج شده بود، ناگهان به میلیاردری تبدیل شد که با غولهای والاستریت رقابت میکرد. مستندات نشان میدهند که ثروت او ریشه در پیوند با «لزلی وکسنر»، میلیاردر یهودی و بنیانگذار «گروه مگا» دارد. گروه مگا باشگاهی مخفی از میلیاردرهای صهیونیست است که هدفشان تقویت نفوذ اسرائیل در آمریکا است. وکسنر نه تنها عمارت ۷۷ میلیون دلاری خود را به اپستین بخشید، بلکه اختیارات کامل مالیاش را به او واگذار کرد. تحلیلگران معتقدند این حجم عظیم پول، در واقع بودجه عملیاتی یک ایستگاه اطلاعاتی بود که در قالب دارایی شخصی اپستین استتار شده بود.
پیوند با بدنه سیاسی و علمی اسرائیل
نفوذ اپستین تنها در آمریکا نبود. «ایهود باراک»، نخستوزیر سابق اسرائیل، دهها بار در خانه اپستین دیده شده و حتی در پروژههای فناوری امنیتی با او همکاری داشته است. این روابط نشان میدهد که اپستین دسترسی بینظیری به لایههای امنیتی اسرائیل داشته و حتی از پاسپورتهای متعدد برای ترددهای مشکوک استفاده میکرده است. فراتر از سیاست، اپستین با صرف هزینههای کلان در دانشگاههای هاروارد و MIT، به دنبال نفوذ در حوزه هوش مصنوعی و فناوریهای برتر بود تا از این طریق، آینده علمی غرب را نیز در مشت بگیرد.
مصونیت قضایی: «او متعلق به سیستم است»
شاید تکاندهندهترین بخش ماجرا، توافق ننگین سال ۲۰۰۸ باشد. زمانی که اپستین برای اولین بار با اتهامات سنگین روبهرو شد، دادستان الکساندر آکوستا به او مصونیتی داد که در تاریخ قضایی آمریکا بیسابقه بود. آکوستا بعدها اعتراف کرد که از مراجع بالاتر به او دستور داده شده بود که پرونده را رها کند، زیرا «اپستین متعلق به سیستم اطلاعاتی است». این جمله به تنهایی ثابت میکند که اپستین فراتر از قانون و تحت حمایت نهادهای امنیتی (احتمالاً ائتلافی از موساد و بخشهایی از جامعه اطلاعاتی آمریکا) فعالیت میکرد.
نتیجهگیری: شبکهای فراتر از مرزها
پایگاه مدیوم اخیرا در تحلیلی نوشته پرونده اپستین نشاندهنده وجود یک «دست پنهان» یا یک شبکه قدرت فراملی است که از ابزارهای کثیف برای هدایت سیاستهای کلان استفاده میکند. در این ساختار، نخبگان جهان غرب نه بر اساس شایستگی یا رای مردم، بلکه بر اساس میزان «قابل کنترل بودن» از طریق باجگیری در جایگاههای خود ابقا میشوند. جفری اپستین صرفاً یک متجاوز نبود؛ او یک اپراتور اطلاعاتی بود که وظیفه داشت قلب تپنده قدرت در غرب را به نفع یک دستور کار خاص، گروگان بگیرد.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟