“پروژه آزادی”تنگه هرمز و احتمالا پیش رو

گزارش اختصاصی خبر ۲۴؛علی حیدری،
۱- پذیرش مذاکره با ادبیات تهدید و احیانا ایجاد دستاورد محدود. ۲- پذیرش رویکرد تهاجم نظامی برای تسلیم کردن ایران در میدان یا میز مذاکره. ۳- ادامه روند محاصره دریایی با تشدید فشار اقتصادی. طرح ریزی آمریکا در سناریوی اول(پذیرش مذاکره با ادبیات تهدید)؛ احتمال پذیرش مذاکره از سوی آمریکا با شروط ۱۴ گانه ایران بسیار ضعیف است. لذا آمریکا با ادبیات تهدید در صدد عقب نشینی ایران از بخشی از بندهای پیشنهادی است یا اینکه با کسب دستاورد جدیدی در دریا(تنگه هرمز و…) وارد مذاکره شود. طرح ریزی آمریکا در سناریوی دوم(پذیرش رویکرد تهاجم نظامی برای تسلیم کردن ایران)؛ نزدیک شدن شناورهای آمریکا به تنگه هرمز با هدف واکنش شناورهای ایران و حمله به شناورهای آمریکا (مانند حمله ویتنام شمالی در آگوست ۱۹۶۴ در خلیج تونکین به آمریکا) به منظور مقصرسازی ایران در نقض آتش بس و مشروعیت سازی برای حمله مجدد آمریکا به ایران با ترمیم حمایت های داخلی و متحدین بین المللی خود در شروع جنگ مجدد. طرح ریزی آمریکا در سناریوی سوم(ادامه روند محاصره دریایی با تشدید فشار اقتصادی)؛ محاصره دریایی آمریکا با دومنظور دنبال می شود؛ ۱- بعد نظامی: دستاوردسازی در میدان جنگ دریاپایه  یا به تسلیم کشاندن ایران مبتنی برخواسته های آمریکا. ۲- اقتصادی: محاصره دریایی، کارت بازی آمریکا در میدان جنگ باهدف به تسلیم کشاندن ایران از منظر اقتصادی است و چه بسا این این روند هم می تواند فرسایشی هم بشود.