گزارش اختصاصی خبر ۲۴؛ برخی ها معتقدند اقدام هیات دولت مبنی بر تصویب کنوانسیون کاسپین عملا «پاسگل راهبردی» به جبههٔ عبری-ساکسونی است و منافع ایران را به دست تضعیف می کند. در همین رابطه احمد کاظمی، استاد حقوق بینالملل، در گفتوگو با مهر، تصویب فوری لایحهٔ کنوانسیون رژیم حقوقی دریای کاسپین در هیئت دولت (۳۱ تیر ۱۴۰۵) را اقدامی «کاملاً ضدایرانی» و تهدیدی جدی برای امنیت ملی و تمامیت ارضی ایران دانست.
وی با اشاره به گذشت هشت سال از ارسال این معاهده به مجلس و عدم تصویب آن بهدلیل مخالفتهای کارشناسی، هشدار داد که تصویب آن در شرایط کنونی جنگ و تقابل ژئوپلیتیکی با آمریکا در تنگه هرمز و قفقاز، نهتنها سهم ۲۰ درصدی ایران در دریای کاسپین را تضعیف میکند، بلکه با برداشتن ممنوعیت احداث خطوط لوله در بستر دریا (ماده ۱۴)، عملاً به پروژهٔ «مسیر ترامپ» (نسخهٔ بهروز شدهٔ کریدور زنگزور) مشروعیت میبخشد و امنیت انرژی اروپا را تأمین میکند.
کاظمی تأکید کرد که این اقدام، با تضعیف نقش راهبردی تنگه هرمز، یک «امتیاز راهبردی» به شبکهٔ انگلوساکسونی و صهیونیستی است که توسط شبکهای از لابیهای دیپلماتیک و اقتصادیِ وابسته به باکو در داخل کشور هدایت میشود. سهگانهٔ تهدید؛ از حذف سهم ایران تا مشروعیتبخشی به کریدور زنگزور
۱- تضعیف سهم ۲۰ درصدی ایران و مشروعیتبخشی به تقسیمبندیهای یکجانبه کاظمی هشدار داد که تصویب این کنوانسیون، به تقسیمبندیهای یکجانبهٔ روسیه، قزاقستان و جمهوری آذربایجان (با درصدهایی نظیر ۲۹، ۲۱ و ۱۸) مشروعیت میبخشد و سهم تاریخی ۲۰ درصدی ایران در دریای کاسپین را به چالش میکشد. حتی اگر بند تعیین حدود از لایحه مستثنی شده باشد، پذیرش کلیت کنوانسیون بهمعنای تأیید رویکرد حقوقی آن است و زمینه را برای کاهش سهم ایران در مذاکرات آتی فراهم میآورد.این موضوع، که سالها مانع تصویب این معاهده در مجلس بود، اکنون در شرایط جنگی و با فوریت، در حال عبور از مجاری قانونی است.
۲ـ برداشتن ممنوعیت خطوط لوله؛ «پاسگل» به پروژهٔ مسیر ترامپ مهمترین مخاطرهٔ راهبردی این کنوانسیون، بهگفتهٔ کاظمی، برداشتن ممنوعیت احداث خطوط لوله در بستر دریای کاسپین (ماده ۱۴) است. این اقدام، که با استقبال آمریکا، ناتو و رژیم صهیونیستی مواجه خواهد شد، عملاً کریدور ترانزیت انرژی آسیای مرکزی به اروپا را از مسیر ایران خارج کرده و به پروژهٔ «مسیر ترامپ» (که نسخهٔ بهروز شدهٔ کریدور زنگزور است) مشروعیت میبخشد. این طرح، که در سفر اخیر مارکو روبیو به ارمنستان نیز دنبال شده، به دنبال اتصال منابع انرژی «جهان ترکِ ادعایی» به بازارهای اروپایی و تضعیف نقش محوری ایران در معادلات انرژی جهان است.
۳- تضعیف اهرم تنگه هرمز و خنثیسازی فشار بر اروپا کاظمی با اشاره به اینکه ایران در شرایط کنونی با اقتدار، تنگه هرمز را کنترل کرده و فشار سنگینی بر اقتصاد اروپا و آمریکا وارد آورده است، تصویب این کنوانسیون را «مجال تنفس ژئوپلیتیکی» به غرب توصیف کرد. با ایجاد خطوط لوله در کاسپین، کشورهای آسیای مرکزی (ازبکستان، قزاقستان، ترکمنستان) میتوانند انرژی خود را بدون نیاز به ترانزیت از ایران، به باکو و سپس به اروپا منتقل کنند. این اقدام، ضمن خنثیسازی بخشی از فشار ناشی از بستهبودن تنگه هرمز، به معنای از دسترفتن یک اهرم راهبردیِ کلیدی برای ایران در مذاکرات آینده خواهد بود. تصویب کنوانسیون کاسپین در مقطع کنونی، که با فوریت و در غیاب نهادهای امنیتی و نظامیِ مخالف پیشین در حال انجام است، میتواند بهعنوان یکی از بزرگترین اشتباهات راهبردیِ جمهوری اسلامی در دههٔ اخیر ثبت شود. این اقدام، که با هدایت شبکهای از لابیهای دیپلماتیک و اقتصادیِ وابسته به باکو صورت میگیرد، ضمن تضعیف جایگاه ژئوپلیتیکی ایران در قفقاز و دریای کاسپین، به نفع پروژهٔ «مسیر ترامپ» و اهداف توسعهطلبانهٔ ناتو و رژیم صهیونیستی در منطقه تمام خواهد شد. آنچه مسلم است، در شرایطی که ایران در جنوب، با اقتدار از منافع خود در تنگه هرمز دفاع میکند، هرگونه عقبنشینی در شمال، میتواند معادلات قدرت را بهشدت به نفع دشمن تغییر دهد و هزینههای جبرانناپذیری را بر امنیت ملی تحمیل کند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟