۱۵۰ روز آرایش مردمی برای جنگ نرم

در واقع، از روزی که رهبر عزیز ما را شهید کردند، مردم احساس کردند باید برای خونخواهی از دشمنان اسلام به خیابان‌ها بیایند و در واقع این شد مبنای بزرگ‌ترین حضور خودجوش ادامه‌دار مردمی در تاریخ جهان.دشمن فکر می‌کرد با زدن رهبر عزیز ایران و فرماندهان ارشد نظامی و فرماندهان امنیتی کشور، می‌تواند همان کاری را که در ونزوئلا انجام داد، در ایران نیز انجام دهد و به مقاصد شوم خود برسد. اما برای اولین بار در تاریخ ایران و تاریخ جهان، که معمولا در جنگ‌ها نیروهای مسلح در میادین رویارویی ظاهر می‌شوند، مردم ایران به خیابان‌ها آمدند و جبهه جدیدی علیه استکبار گشودند و با این‌که کشور حدود یک هفته فاقد رهبری بود، مردم در کنار نیروهای مسلح رهبری جنگ با آمریکا را بر عهده گرفتند و در همان دقایق اولیه، ضربات کوبنده خود را به آمریکا و اسرائیل و ایادی آنها، آغاز کردند؛ جنگی‌ که به تعبیر امام عزیز شهید‌مان از آن به عنوان جنگ منطقه‌ای یاد کرده بود، از خیابان‌های‌ ایران‌ نشات می‌گرفت. این شاید ‌اولین بار در تاریخ ایران و جهان باشد که مردمی که در جبهه‌ها نیستند و جوانان و رزمندگان خود را به میدان می‌فرستند، خود نیز آرایش نظامی می‌گیرند؛ منتها آرایش اینها، آرایش جنگ نرم است تا در برابر جنگ نرم دشمن بایستند. در این ۱۵۰ روز، بر اساس گزارش‌هایی که از تهران و شهرستان‌ها وجود دارد، مردم یک شب هم خیابان‌ها را ترک نکردند و پشتیبانی خود را از رهبری جدید و نیروهای مسلح اعلام کردند و آمریکا و اسرائیل را به خاک سیاه نشاندند.ما در جنگ ۱۲ روزه یک نبرد پیروز داشتیم، در جنگ ۴۰ روزه نیز یک نبرد پیروز داشتیم و در جنگ اخیر که ۱۳ روز به طول انجامید نیز به گونه‌ای عمل کردیم که تمام پایگاه‌های آمریکا در منطقه زیر ضرب موشک‌های دوربرد و پهپادهای ما قرار داشتند و آنها را به خاک سیاه نشاندیم.اکنون ناظران جهانی با وجود هیچ گونه حس همدلی و بعضا مخالف ایران، وقتی به صحنه نبرد نگاه می‌کنند، ملت ایران و نیروهای مسلح ایران را جریان پیروز این نبرد می‌دانند. این پیروزی‌ها ادامه دارد و این‌که آمریکایی‌ها در این چند ماه در همه عرصه‌های نبرد هر چه داشتند رو کردند و به قول معروف بازی‌شان نگرفت و حتی بازی را به مرحله آخر بردند و چند بار به سمت زدن زیرساخت‌ها رفته و اقرار به اعمال جنایت جنگی کردند، آنها را به استیصالی کشاند که حالا می‌بینیم بعد از دو هفته حمله به جنوب به ناچار‌ اعلام آتش‌بس یکطرفه کرده است. بی‌تردید این موضوع هم به دلیل قدرت نظامی ما و هم قدرت مردم ما در خیابان است که جلوی هرگونه توطئه و هرگونه برتری نظامی، چه در جنگ و چه در جنگ نرم را گرفته‌ است.‌البته ما می‌دانیم که آنها به احتمال زیاد در حال آماده کردن خود برای نبردی دیگر هستند و بر همین اساس است که ایران این آتش‌بس را هنوز نپذیرفته‌ است. به همین دلیل نیروهای مسلح ما به پشتوانه این مردم فهیم و بصیر، همچنان در حال اعمال حاکمیت در تنگه هرمز و ضمن رصد تحرکات مذبوحانه آنها آماده ضربه زدن به تمام امکانات و منافع آمریکا در منطقه و بلکه فراتر از آن هستند.