توهم ترامپ علیه ایران

برای درک این موضوع، باید به یک واقعیت اساسی توجه کرد؛ آمریکا و رژیم صهیونیستی در دو جنگی که از سال گذشته علیه ایران آغاز کردند، اهداف بزرگ و راهبردی را دنبال می‌کردند اما امروز خود نیز به این جمع‌بندی رسیده‌اند که این اهداف، دست‌کم در مقطع فعلی، از طریق یک جنگ گسترده و پرشدت دست‌یافتنی نیست. آنها در محافل تصمیم‌گیری خود به شکست بخشی از محاسبات‌شان اذعان دارند. هزینه‌های جنگ بزرگ بسیار فراتر از پیش‌بینی‌های اولیه بود و در نهایت ناچار شدند به اقداماتی روی آورند که هیچ تناسبی با اهداف آغازین‌شان نداشت.اما این به معنای تغییر راهبرد کلان آنها نیست. تصمیم برای فروپاشی نظام و تجزیه ایران و بی‌اثرسازی محور مقاومت همچنان پابرجاست؛ تصمیمی که فراتر از اختلافات حزبی در آمریکا قرار دارد. بنابراین، به جای کنار گذاشتن هدف، تاکتیک خود را تغییر داده‌اند.آمریکا و رژیم صهیونیستی پس از دو جنگ گذشته به این نتیجه رسیده‌اند که آغاز یک جنگ فراگیر جدید، دست‌کم در شرایط فعلی، هزینه‌های سنگینی برای آنها خواهد داشت؛ از بحران انرژی گرفته تا فشارهای اقتصادی و ملاحظات سیاسی و انتخاباتی.از این رو، به جای یک جنگ تمام‌عیار فراگیر، راهبرد «تشدید تدریجی» را در پیش گرفته‌اند؛ راهبردی که هدف آن، فراهم کردن مقدمات ضربه نهایی از طریق مجموعه‌ای از حملات محدود اما پیوسته است.در این چارچوب، حمله به برخی زیرساخت‌ها، ایجاد اختلال در شبکه‌های حمل‌ونقل، محدود کردن ظرفیت‌های اقتصادی، افزایش فشارهای معیشتی، فعال‌سازی جنگ شناختی و تحریک نارضایتی‌های داخلی، همگی قطعات یک پازل واحد هستند؛ پازلی که در نهایت باید زمینه را برای ایجاد یک بحران داخلی و سپس بهره‌برداری نظامی از آن در یک بازه زمانی چند هفته تا چند ماه آتی فراهم کند. همزمان، صهیونیست‌ها و شیوخ عربی تلاش می‌کنند پرونده‌های مختلف محور مقاومت نیز به گونه‌ای مدیریت شوند که امکان شکل‌گیری یک جنگ منطقه‌ای گسترده کاهش یابد.