مردم نبودند!

به گزارش خبر۲۴،بوی وانیل می‌آمد، کش و قوسی به بدنش داد، به یخچال ویترینی مغازه‌اش نگاهی انداخت، با دیدنِ سینی‌های پر از نان‌کشمشی و قندی، کروسان و مافین لبخند زد. فردا جمعه بود. حالا که سه ماه از باز کردن مغازه‌اش می‌گذشت، می‌دانست جمعه‌ها مشتری به راه است. تمام روز پخت کرده بود تا فردا نان و شیرینی تازه بدهد دست مردم.کلید برق را زد، چراغ‌ها خاموش شد. وقتی کلید چرخاند در قفل، نور یخچال تنها روشنایی مغازه بود. سوار موتورش شد و از سرش گذشت: «قسط وامی که باهاش شیشه سکوریت زدم و یخچال خریدم تموم بشه. کرکره برقی می‌زنم.» شال‌گردنی که زنش بافته بود را از میان چنته‌ی آویزان به موتور بیرون کشید و دهان و بینی‌اش را پوشاند، از دور صدای شعار شنید، صدای فریاد. سوییچ را چرخاند و راند سمتِ خانه.