گزارش اختصاصی خبر ۲۴؛ پاتریشیا مارینز:
در طول جنگ ۱۲ روزه، من ذخایر موشکی ایران را بر اساس تعداد مدلهای مختلف و سالهای ورود آنها به خط تولید، حدود ۲۰,۰۰۰ فروند تخمین زدم. از این تعداد، محاسبات من نشاندهنده حدود ۷,۰۰۰ تا ۸,۰۰۰ موشک بالستیک و ۱۲,۰۰۰ تا ۱۳,۰۰۰ موشک کروز، شامل واحدهای عملیاتی و ذخیره است.
ایران تولید انبوه موشکهای بالستیک را از اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز کرد؛ این روند با موشک شهاب-۲ شروع شد که تولید آن حدود ۱۵ سال ادامه داشت و سپس شهاب-۳ که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸ تولید شد و پس از آن جای خود را به سامانههای مدرنتر داد.
اینها موشکهایی با دقت پایینتر بودند، به همین دلیل در سال ۲۰۱۵، ایران برنامه بزرگی را برای بازسازی و مدرنسازی این ذخایر قدیمی آغاز کرد و سیستمهای هدایت و کلاهکهای آنها را تعویض نمود.
امروز قطعاً هنوز چند هزار فروند از این موشکهای قدیمی در انبارها موجود است و من آنها را هم در آمار لحاظ میکنم.
در حدود سال ۲۰۱۰، ایران در حال حاضر حدود ۱۲ مدل مختلف از موشکهای بالستیک و کروز را تولید میکرد.
اگر نرخ تولید را به طور محافظهکارانه برای هر مدل به طور متوسط ۱۰۰ فروند در سال در نظر بگیریم (با احتساب خطوط تولید موازی متعدد)، همین عدد به تنهایی نشان میدهد که طی ۱۵ سال گذشته، زرادخانه ایران از ۱۷,۰۰۰ موشک فراتر رفته است.
تصویر زمانی روشنتر میشود که به سال ۲۰۱۵ به بعد نگاه کنیم. در آن زمان، خطوط تولید ایران با حداقل ۸ تا ۱۲ مدل با برد بیش از ۱,۰۰۰ کیلومتر در حال فعالیت بودند.
موشکهای کروز مانند «سومار» و «مشکات» از قبل بردی بیش از ۲,۰۰۰ کیلومتر داشتند؛ همچنین حدود ۷ تا ۱۰ نوع از موشکهای بالستیک سوخت جامد دو مرحلهای مانند «عماد»، «سجیل» و مدلهای دیگر نیز به همین ترتیب بودند.
به عبارت دیگر، ایران حداقل ۱۰ سال را صرف تولید انبوه ۸ تا ۱۲ مدل موشک بالستیک و کروز کرده است که توانایی رسیدن به اسرائیل را دارند.
روسیه، حتی در حال جنگ تمامعیار در اوکراین، سالانه حدود ۲,۵۰۰ موشک دقیق تولید میکند.
هیچ منطقی در این ادعا وجود ندارد که ایران پس از بیش از ۳۰ سال تولید اختصاصی موشک با چندین خط تولید فعال، تا ماه فوریه طبق ادعای بسیاری از اندیشکدههای غربی، تنها ۲,۵۰۰ موشک در ذخایر خود داشته باشد.
این تخمینها همواره ظرفیت صنعتی واقعی ایران را کمتر از حد واقعی برآورد میکنند.
ایران دارای یک زیستبوم کامل از شرکتهای دولتی، شرکتهای خصوصی و استارتاپها است که بیش از ۳۰۰ شرکت به طور اختصاصی در بخش موشکی فعالیت میکنند؛ اینها بخشی از مجموع ۶,۵۰۰ شرکتی هستند که از دفاع کشور در حوزههای مختلف پشتیبانی میکنند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟