گروسی، ترامپ، نتانیاهو و خون شهدای جنگ اخیر

رافائل گروسی به ریسمانی آویزان شده که یک سرش در دست دونالد ترامپ و سر دیگرش در دست بنیامین نتانیاهوست. او با حمایت اصحاب صهیونیسم جهانی به‌ویژه نتانیاهو و ترامپ امیدوار بود با آویزان شدن به این طناب به دبیرکلی سازمان ملل برسد. از این رو اظهاراتی را بیان می‌کرد که راه این دو نفر برای آغاز جنگی را که دوست داشتند علیه ملت ایران آغاز کنند هموار نماید. از این رو بر طبل عدم شفافیت برنامه هسته‌ای ایران می‌کوبید و خواهان دسترسی بیشتر کارشناسان-بخوانید جاسوسان-خود به تمام تاسیسات مورد نظرش می‌شد. او در این زمینه آنچنان رفتار کرد تا ترامپ و نتانیاهو بتوانند ادعا کنند ایران در آستانه ساخت بمب اتمی قرار دارد. در حالی که نه رافائل گروسی، نه نتانیاهو و نه ترامپ تاکنون به این پرسش پاسخ نداده‌اند که آیا بمب اتمی خوب است یا بد؟ اگر بد است چرا آمریکا و رژیم اشغالگر قدس به آن مجهزند و ایالات متحده هزاران بمب اتمی را ساخته و در اسلحه‌خانه‌های خود انبار کرده و در جنگ جهانی دوم به ادعای خودش به کمک این سلاح، صلح را در جهان مستقر کرده؛ و اگر خوب است چرا ایران نباید به آن نزدیک شود؟ در حالی که جمهوری اسلامی ایران نه به‌دلیل تهدیدات آمریکا که به‌ علت فتوای رهبر شهید انقلاب هیچ تصمیمی برای ساخت این اسلحه نداشته است. البته این سه نفر (گروسی، نتانیاهو و ترامپ) نمی‌توانند معنی فتوا را بفهمند. همان‌طور که شاید بسیاری از مسائل دیگر را که مربوط به اسلام و انسان و حقوق بشر و آزادی می‌شود نیز نمی‌فهمند. به هر تقدیر، رافائل گروسی با اظهاراتش راه را برای قاتلین گردنکش سرسختی که تاکنون مسئول قتل عام‌های متعدد در این منطقه هستند باز کرد؛ به‌صورتی که ترامپ و نتانیاهو با صراحت و گردن‌فرازی اظهار می‌داشتند ایران تنها چند هفته با ساخت بمب اتمی فاصله دارد و با این اظهارات اقدام خود برای اجرای برنامه کشتار و خونریزی جدید در منطقه را توجیه می‌نمودند. کشتار و خونریزی جدید که با حمله به ایران آغاز شد، با کشتار و خونریزی‌های دیگر این دو نفر که خود را پرچمدار ارزش‌های غربی معرفی می‌کنند تفاوت داشت. جنگ با حمله به دبستان شجره طیبه در میناب آغاز شد و ده‌ها دانش‌آموز خردسال به خاک و خون غلتیدند و به شهادت رسیدند و بلافاصله دفتر مقام معظم رهبری مورد حمله قرار گرفت تا رهبر انقلاب اسلامی را به شهادت برسانند.